26-04-09

Kinderpornozaak Zandvoort, het Belgische Koningshuis en Belgacom


Heeft de kinderpornozaak Zandvoort iets te maken met de Belgische Koning of het Belgische Koningshuis ?

mail-1

mail

Rood.mail-1


De Werkgroep Morkhoven schreef inzake haar suksesrijke bestrijding van de kinderporno-netwerken, regelmatig naar de Koning en het Koningshuis en ontving een reeks antwoorden met mooiklinkende woorden over de bestrijding van kindermisbruik zoals men die enkele jaren geleden ook in de nieuwjaarstoespraken van de Koning aantrof.

In 1998 (na de opsporing van het Temse- en het Madeira-netwerk) kwam de Werkgroep in het bezit van de kinderporno-cd-roms van de Nederlander Gerrit Ulrich uit Zandvoort waarop -volgens het rapport van de federale politie- zo'n 90.000 slachtoffertjes van sexueel misbruik staan.
Omdat de Werkgroep veel tegenwerking ondervond van de Belgische justitie (waaronder ook van de huidige justitieminister Stefaan De Clerck), stelde zij de Engelse Koningin, de Nederlandse Koningin, de Franse President, de Duitse Bondskanselier en de Belgische Koning ieder in het bezit van een kopie van 7 kinderporno-cd-roms uit de zaak Zandvoort.
De Belgische Koning liet de kinderporno-cd-roms door de toenmalige justitieminister Tony Van Parys (CD&V - Vlaamse Christen Democraten), voor onderzoek aan procureur-generaal Christine Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen overmaken.

Kort na de onthulling van de kinderpornozaak Zandvoort en na de wereldpers over de vloer te hebben gekregen, werd Morkhoven-woordvoerder Marcel Vervloesem door zijn halfbroer Victor Vervloesem via een artikel in de krant Het Nieuwsblad (dat ook 'Stop Kinderporno' fel aanpakte en zich opwierp als woordvoerder van Justitie en Child Focus) van 'folteringen en verkrachtingen' beschuldigd.
Victor Vervloesem beweerde dat de 'feiten' waarvan geen enkel materieel bewijs bestond en die door talrijke getuigen werden tegengesproken, zo'n 20 jaar voordien hadden plaatsgehad. Hij herhaalde deze beweringen voor de commerciële zender VTM en wist zijn verhaal kracht bij te zetten door de verklaringen van enkele persoonlijke vrienden uit de wijk die plotseling allen hetzelfde verklaarden.
Justitie dat maar al te graag met Marcel Vervloesem wilde afrekenen, nam deze verhalen metéén ernstig. Marcel Vervloesem werd ook nog voor het 'bezit van kinderporno' vervolgd terwijl hij met de Werkgroep Morkhoven de kinderporno-cd-roms Zandvoort voor onderzoek aan justitie had overgemaakt.

De kinderpornozaak Zandvoort werd al gauw zonder onderzoek in de doofpot gestopt terwijl er duizenden foto's van verkrachte en gefolterde kinderen (en zelfs baby's) op de kinderporno-cd-roms staan. De kinderen werden nooit geidentificeerd (men vond het materiaal 'te oud') en de kinderpornoproducers, kinderverkrachters en kinderfolteraars werden nooit opgespoord en vervolgd.
Marcel Vervloesem werd wel gedurende zijn 11 jaren durende proces door de pers voortdurend als een 'kindermisbruiker', 'zelfverklaarde kinderpornojager' en 'geestesgestoorde' aan de schandpaal genageld.
De 30 processsen-verbaals waarin zijn halfbroer Victor Vervloesem van zedenfeiten met kinderen en minderjarigen wordt genoemd, werden niet onderzocht, ook niet nadat de lijst van deze processen-verbaals in oktober 2006 aan procureur-generaal Dekkers van het hof van beroep te Antwerpen werd overgemaakt.

Enkele maanden voor dat hij door de 14de Kamer van het hof van beroep te Antwerpen definitief veroordeeld werd op basis van nieuwe verhalen over 'folteringen en verkrachtingen' (2005), stelde Marcel Vervloesem vast dat de ontlastende stukken uit zijn strafdossier waren verdwenen. Die verdwijning werd door de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk bevestigd alhoewel het hof van beroep te Antwerpen daar maar weinig rekening mee hield.
Advocaat-generaal Marc Tack van het hof van beroep te Antwerpen noemde de kinderpornozaak Zandvoort tijdens zijn zware aanklacht tegen Marcel Vervloesem, zelfs 'niet meer dan een zeepbel' maar moest zijn woorden terug intrekken toen de Hoge Raad voor de Justitie ook schriftelijk bevestigde dat de 7 kinderporno-cd-roms die de Koning destijds voor 'onderzoek' aan procureur-generaal Christine Dekkers liet overmaken, spoorloos verdwenen waren.

De Werkgroep Morkhoven verzocht zowel justitieminister Vandeurzen (CD&V) als justitieminister De Clerck (CD&V) om de verdwijning van deze kinderporno-cd-roms te laten onderzoeken maar beide justitieministers wilden niet op dit verzoek ingaan omdat de verdwijningen tot de 'gerechtelijke procedure behoorden'.

De Werkgroep Morkhoven bracht ook de Koning en het Koningshuis schriftelijk van de verdwijningen van de kinderporno-cd-roms op de hoogte (zie brief in bijlage) maar het duurde een half jaar vooraléér zij van Jacques van Ypersele, de kabinetschef van de Koning die ook al kabinetschef was onder Koning Boudewijn, een nietszeggend antwoord kreeg.
In tegenstelling tot wat elke normale burger zou doen, stelden de Koning en zijn kabinetschef zich geen vragen over de verdwijning van de 7 kinderporno-cd-roms die men destijds voor onderzoek aan de Antwerpse procureur-generaal liet overmaken.

Intussen zit de ongeneeslijk zieke Marcel Vervloesem (hartoperaties, kankeroperaties, suikerziekte,) al 8 maanden in de gevangenis opgesloten. Hij werd in isoleercellen gestoken, kreeg willekeurige tuchtmaatregelen opgelegd, zat maandenlang zonder enige medische verzorging, werd emotioneel en psychisch gefolterd enzoverder. Mter Raf Jespers, advocaat van Marcel Vervloesem, diende voor zijn cliënt een schriftelijk genadeverzoek in bij de Koning maar ontving geen antwoord.
Justitieminister De Clerck die steeds klaagt over de overbevolking van zijn gevangenissen, wil Marcel Vervloesem tot de laatste adem in de gevangenis opgesloten houden en zorgde er zelfs voor dat de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet (inzake de vrijlating op medische gronden) niet konden uitgevoerd worden.
De Clerck is ook voorstander van een 'positieve discriminatie' van gevangenen. Michel Nihoul (zaak Dutroux) bijvoorbeeld, kon vanwege zijn ziekte (die niet te vergelijken is met de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem) van allerlei gunstmaatregelen genieten en kon vrij snel naar huis gaan. Bart Debie, lid van het Vlaams Belang, kon om 'gezondheidsredenen', reeds na 1 dag gevangenis terug naar huis en daar op zijn electronisch enkelbandje wachten.
Marcel Vervoesem daarentegen wordt door de eindeloze spelletjes van de Psycho Sociale Dienst van de gevangenis van Brugge (die zopas verklaarde dat zij 'nog eens vier weken tijd nodig heeft om haar eindrapport af te maken'), van de Dienst Individuele Gevallen van het ministerie van justitie (die hem na zes maanden antwoordde dat hij niet naar de doop van zijn kleinzoon mocht gaan en zijn dochter nooit zal kunnen bezoeken), van de gevangenisdirectie die allerlei beloftevolle vergaderingen heeft gepland die door de Psycho Sociale Dienst (PSD) toch opnieuw zullen geblokkeerd worden, van het ministerie van justitie (dat zijn medische rapport liet vervalsen) en van de minister van justitie zelf die valse beloftes doet en die al deze wantoestanden toelaat, in een uitzichtloze situatie gedreven. Vandaar dat hij steeds meer en meer over zelfmoord spreekt en hij een officiële euthanasieaanvraag bij de justitieminister De Clerck heeft ingediend.

De Werkgroep morkhoven is ervan overtuigd dat justitie beslist heeft om Marcel Vervloesem vanwege het in de doofpot stoppen van de kinderpornozaak Zandvoort, de verdwijningen van de kinderporno-cd-roms op het hof van beroep te Antwerpen, de opgezette klachten die hem tot 'kindermisbruiker' moesten maken, de diefstallen uit zijn strafdossier enzoverder, voorgoed uit de weg wil ruimen.
De Werkgroep vindt de reactie van de Belgische Koning die Marcel Vervloesem destijds een brief vol lofbetuigingen schreef maar die de kinderporno-cd-roms op het hof van beroep te Antwerpen, zonder een woord te zeggen, liet verdwijnen, ook alles behalve normaal en denkt aan een mogelijke betrokkenheid van het Koningshuis in deze zaak.
De Werkgroep Morkhoven vindt verder dat justitieminister De Clerck die perfect van het dossier en de gezondheidstoestand van Marcel Vervloesem op de hoogte is, niet alleen politiek verantwoordelijk is maar ook medeplichtig zal zijn indien Marcel Vervloesem in de gevangenis moest komen te overlijden. Van zodra Marcel Vervloesem komt te overlijden, start zij een rechtszaak op tegen de minister.


kinderarbeidOK.Suffragette.2

LINKS:

- Werkgroep Morkhoven Skynet
- Droit Fondamental
- Kinderpornonetwerk Zandvoort
- Gerecht Turnhout
- Justitie Turnhout
- Open Brief Procureur-Generaal
- Jacobs Zicot Turnhout
- Onkelinx Turnhout
- Zoé Genot cd-roms Zandvoort
- Hof van Beroep Antwerpen - Vervloesem
- Kinderporno ondergronds
- VRT Terzake - Chris Hölsken - Video
- Stop Kindersex
- STOP KINDERPORNO: http://stopkinderporno.web-log.nl

SCHRIJF:

Gevangenis Brugge
t.a.v. Marcel Vervloesem
Afdeling 35 - Cel 62
Legeweg 200
8200 Brugge (België)
(Vraag wel een bevestiging van uw schrijven. Het is reeds meermaals gebeurd dat brieven werden achtergehouden)

FOTO'S:

kinderarbeid, suffragette


Enkele dagen na deze publicatie ondervond de Werkgroep Morkhoven weer problemen met Belgacom.
Het kan allemaal toeval zijn natuurlijk maar de manier waarop de Belgische Justitie en de Belgische justitieminister Stefaan De Clerck, de websites van 'Stop Kinderporno' lieten sluiten terwijl er slechts op 1 enkele site van 'Stop Kinderporno' een paar namen van veroordeelde pedofielen werden gepubliceerd, laat het tegendeel vermoeden.

In het verleden had RTBF- en Morkhoven-medewerkster Gina Bernard-Pardaens die na allerlei doodsbedreigingen vermoord werd, gedurende maanden problemen met haar Belgacom-telefoonlijn en Internetverbinding. De problemen bleven aanhouden tot enkele uren voor haar dood. Morkhoven-voorzitter Jan Boeykens kon haar toen nog even telefoneren maar moest het gesprek tengevolge van ernstige storingen (zoals die meestal bij acties van de Werkgroep Morkhoven voorkwamen) verbreken.
Gina Bernard werkte met Morkhoven-woordvoerder Marcel Vervloesem rond de verdwijning van de Duitse verdwenen jongen Manuel Schadwald. Enkele maanden voor haar dood werd zij in opdracht van procureur-generaal Brammertz op een, naar eigen zeggen, 'intimiderende manier' gedurende 3 uren lang rond de verdwijning van Manuel Schadwald ondervraagd.

De Belgische justitie die de kinderpornozaak Zandvoort met haar bijna 90.000 slachtoffertjes dichtdekte nadat zij argumenteerde dat de foto's van de kinderen 'te oud' waren, liet Marcel Vervloesem na een reeks valse klachten die gevolgd werd door een 11 jaren durende mediacampagne, in de gevangenis opsluiten en hoopt dat hij daar met zijn hartziekte, suikerziekte, kanker en nierziekte, snel zijn laatste adem zal uitblazen.
Marcel Vervloesem werd vervolgd kort nadat hij in 1998 de kinderpornozaak Zandvoort onthulde. Zijn schoonbroer Victor Vervloesem en diens vrienden beweerden toen tegenover Het Nieuwsblad en VTM dat zij 20 jaar voordien (!) 'verkracht en gefolterd' werden door de kinderpornojager.
Victor Vervloesem (Sp.a) die inmiddels tot voorzitter van de Commissie Politie en Veiligheid van de Stad Herentals is benoemd en plaatsvervangend vertegenwoordiger is van de Stad Herentals in de intercommunales PIDPA en CIPAL, heeft een 30-tal processen-verbaals van zedenfeiten met kinderen en minderjarigen op zijn naam staan. Deze processen-verbaals werden niet onderzocht door justitie en de pers verzweeg deze feiten.
De pers zweeg ook de kinderpornozaak Zandvoort dood door Marcel Vervloesem, zonder het minste respect voor diens privacy, gedurende 11 jaren lang als 'kindermisbruiker', 'zelfverklaarde kinderpornojager' en 'geesteszieke' aan de schandpaal te nagelen. Niemand maakte zich daar druk over terwijl met de publicaties van enkele namen door 'Stop Kinderporno', heel het Belgische justitieapparaat (inclusief de minister van justitie en Child Focus) op haar kop stond.
'Niemand mag zich in de plaats van justitie stellen!' werd er geroepen maar wat moet de burger doen als grootschalige kindermisbruiken worden dichtgedekt en het zelfs mogelijk is dat er kinderporno-cd-roms op de gerechtshoven verdwijnen ?

Justitieminister De Clerck zei in 1998 in een interview met het Algemeen Dagblad dat het begrijpelijk is dat burgerinitiatieven zoals de Werkgroep Morkhoven 'het recht in eigen handen nemen indien justitie niet optreedt'.
De Werkgroep Morkhoven verzocht de minister daarom meermaals om de verdwijningen van de documenten uit het strafdossier van Marcel Vervloesem en van de kinderporno-cd-roms op de gerechtshoven te Turnhout en te Antwerpen, te laten onderzoeken maar de minister reageerde niet eens.
Men kan zich dus afvragen of men wel geloof moet hechten aan de woorden van deze justitieminister die verdwijningen en kindermisbruiken laat dichtdekken in plaats van ze te laten onderzoeken.
Is het misschien daarom dat de minister (die perfect op de hoogte is van het dossier) de uitvoering van de artikels 72 e.v. van de strafuitvoeringswet blokkeert en de ongeneeslijk zieke Marcel Vervloesem langzaam laat wegkwijnen in zijn volgepropte gevangenissen ?